home | fotoalbum | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Wil je mijn visitekaartje? punt.nl

 

Welkom op de zelfonderzoek site
zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 16:16:36
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 474

Wil je mijn visitekaartje?

Zelfonderzoek
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 16:08:22

Is het niet merkwaardig hier te zijn, te leven en dood te gaan zonder je ooit afgevraagd te hebben, 'wie ben ik','waarom ben ik hier' en 'wat is de zin van dit alles'? Deze vragen zouden immers vroeg of laat in ieder weldenkend mens moeten opkomen? Maar niets is minder waar. De doorsnee mens heeft daar geen enkele behoefte aan. Of meent de antwoorden al te kennen (ik ken mezelf als geen ander!). Vaak begint men met zelfonderzoek uit ontevredenheid met het bestaan of als men volledig klem zit.Maar er zijn ook mensen die altijd een onweerstaanbare drang hebben om de waarheid te vinden of gewoon spontaan uit pure nieuwsgierigheid verlangen een antwoord te vinden op deze vragen.Een tip voor de lezer! Ondanks dat zelfonderzoek geen enkel persoonlijk voordeel biedt,denken veel mensen zich toch op den duur hierdoor beter te gaan voelen. Als jij ook tot diegenen behoort die via zelfonderzoek probeert een bepaalde staat te verwerven, jezelf te verbeteren,iets moois van jezelf te maken, je goed te voelen of jezelf veilig te stellen tegen de intensiteit van het leven, kun je er beter niet aan beginnen.Want op die manier zal je er nooit achter komen wat voor jou werkelijk van belang is. Ondergetekende pretendeert overigens niet de antwoorden op deze vragen te kennen.Zelfs al zou ik de antwoorden kennen dan zijn dat nog altijd mijn persoonlijke antwoorden.Daar heb jij niets aan.Omdat het mijn kennis is en niet die van jou.Het blijkt overigens ook heel moeilijk te zijn om onpartijdig te lezen wat je hier leest. Wat wij lezen noemen is over het algemeen het opnemen van woorden, deze vertalen in iets wat we kennen of waar we mee vertrouwd zijn en vervolgens er wel of niet mee eens zijn. Daarom lezen we uitsluitend wat we willen lezen, waar we het mee eens zijn.Zodat alles wat nieuw is ons volkomen ontgaat. Ons verstand is niet neutraal.Het is voorgeprogrammeerd. Daarom kunnen we met ons verstand niet tot zelfonderzoek komen.Ons verstand wil altijd gelijk hebben.Het kan niet tegen kritiek.Als mijn woorden niet in jouw straatje passen, of niet prettig overkomen, dan ben je het niet met mij eens. Maar het wel of niet ergens mee eens zijn is onbelangrijk. Wat wel belangrijk is dat je neutraal leest, zodat je voor jezelf kunt uitmaken of datgene wat je leest voor jou waar of niet waar is. Neutraal lezen vereist volledige openheid en onschuld. Zodat de woorden die je leest een spiegel kunnen vormen om in jezelf te kijken.Dit lijkt moeilijk, maar is het niet. Je hoeft je alleen bezig te houden met lezen en alles wat je denkt te weten te vergeten. Het interesseert mij helemaal niets of je het met mij eens bent of niet. Vandaar dat ik op deze plaats niet tegemoet kom aan wat je doorgaans gewend bent. Je zult hier niet lezen wat je graag wilt lezen.Want dat zou betekenen dat je je weer vastklemt aan een strohalm. Dan heb je immers het antwoord al gevonden voordat jezelf de vraag beantwoord hebt. En als je denkt dat je het recept al kent is zelfonderzoek overbodig. En de meesten van ons leven volgens een recept. Wat we zijn, geloven, denken,doen en laten is allemaal uit de tweede hand verzameld uit boeken en wat anderen aangedragen hebben.Zodat we in feite het verleden steeds weer opnieuw in het leven roepen en nooit tot iets nieuws komen. Daarom zal je hier geen kant en klaar antwoorden vinden.Ik nodig je uit om zelf tot een ongericht, vrij en onbeinvloed antwoord te komen. Als je al je 'kennis', ideeen en gewoonte-denken achterwege kunt laten, kan dit onderzoek een wegwijzer zijn, als je tenminste oprecht naar jezelf wilt kijken.Het is aan jou in hoeverre je die wegwijzer wilt volgen.

reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 331


Mediteren
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 16:04:41
Cursussen die met het begrip meditatie aangeduid worden zijn tegenwoordig populair.Maar die populariteit kan je zo in beslag nemen, dat je geen flauw benul meer hebt waar het eigenlijk omgaat.Er is niets mis mee, als je uit onvrede met je bestaan, dat via een meditatie-cursus probeert te veranderen.Mits je daar leert te kijken waar die onvrede vandaan komt.Maar folders en advertenties vertellen mij alleen over de grote successen die door meditatie mogelijk zijn.Enkele voorbeelden uit een aantal willekeurige folders: al je hartewensen zullen vervuld worden, je leven wordt harmonisch, je zult meer uit je leven halen, je wordt gelukkiger, kalmer, meer ontspannen, enz. Ook als ik mensen vraag, waarom ze mediteren, antwoorden ze: om te ontspannen, om mijn geest leeg te maken, rustig te worden of met dit of dat in contact te komen. Veel mensen gebruiken meditatie kennelijk om zich te ontdoen van de onaangename dingen van het leven of wachten op de aangename dingen die zich mogelijk voor kunnen doen.Kortom men probeert een positie te veroveren waarbij men zich prettig voelt.Daar is natuurlijk niets op tegen. Maar in feite is dit soort meditatie niets anders dan wanneer je een prozac-pil neemt, een stevige borrel of een joint en wacht tot de hemelpoorten voor je opengaan.Het is gewoon ook een manier om jezelf te kalmeren en je buiten de bestaande werkelijkheid te plaatsen. Maar wat is meditatie dan wel? Het is gemakkelijker te zeggen wat het niet is. Meditatie is niet bedoeld om een bepaald effect op te roepen.Het is ook geen opstapje of vlucht naar een andere werkelijkheid. Het gaat er juist om te ontdekken dat je dat altijd al doet. Bij meditatie streef je nergens naar, je bent aanwezig zonder enig doel.. je houdt niets vast en laat niets los, maar je ontspant je in alles wat zich aandient. Meditatie is ook niet iets wat je gedurende een bepaalde tijd doet, in afzondering, zittend in de meest oncomfortabele houding die je maar bedenken kan. Meditatie is een levenshouding dat midden in het leven van alle dag plaatsvindt. Maar hoe doe je dat? Wat is de weg? Een weg is waar mensen al eerder zijn geweest. Maar er is geen weg.Meditatie is het binnengaan van het onbekende, dat geen wegen kent.
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 316


Seksualiteit
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 16:03:17
k
Aangezien ik net zoals de meeste mensen nauwelijks hartstocht in mijn leven ken, is seks een buitengewoon belangrijk iets voor mij. Vandaar dat ik voortdurend streef naar het hartstochtelijke moment van zo'n 5-30 seconden dat ik beleef tijdens een orgasme. Wanneer er voldoende hartstocht in mijn leven was, zou een orgasme niet zo belangrijk zijn als dat het nu is. Overigens is niet alleen mijn orgasme belangrijk, ik maak me ook druk over het orgasme van mijn partner. Ik maak me ook zorgen over of ik wel goed genoeg ben. Omdat ik ben bang ben mijn partner niet voldoende te kunnen bevredigen. Kortom ik ben voortdurend bezig met mijn vermogens en onvermogens.Dit blokkeert mijn sexuele energie omdat ik het idee heb dat er iets van mij wordt verwacht. Hierdoor gaat mijn sexuele leven net als mijn dagelijkse leven gepaard met angst, ambitie, strijd en conflict. Ook mijn sexuele problemen zijn problemen van mijn geest. Mijn geest verlangt altijd naar een orgasme. Wanneer ik met mijn gedachten met een orgasme bezig ben, ben ik niet meer sexueel maar verlang ik alleen naar een orgasme Terwijl ik dat doe gaat ook mijn fantasie werken om dat verlangen sterker te maken. Hierbij verwijder ik me van je. Ik speel met mijn fantasie en als jij dat ook doet zijn we er geen van beiden meer bij betrokken. Seks is dan voor ons een manier geworden om ons af te zonderen, i.p.v. samen te smelten. We gebruiken seks alleen nog als middel om buiten onszelf te geraken, te kalmeren of te ontladen.Ik zeg niet dat dit goed of slecht is, maar beschrijf alleen hoe het in zijn werk gaat. Je kunt natuurlijk proberen om die problemen uit de weg te gaan, door seksuele gevoelens te ontkennen.maar dat is gewoon een ontkenning van wat je bent. Je bent een mens en menszijn betekent sexueel zijn. Ontkenning van wat je bent roept alleen nog meer spanningen en conflicten op. Is seksuele energie op een creatieve manier te gebruiken zonder er 'nee' tegen te zeggen?. Ik denk het wel ! Wanneer je volmondig 'ja' kunt zeggen tegen je seksuele gevoelens met alles er op en er aan en het niet probeert weg te moffelen, kan er liefde ontstaan..
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 334


Standpunten
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 16:01:47
Standpunten bepalen in grote mate wat ik denk, doe en laat, hoe ik reageer op anderen, hoe mijn zelfbeeld er uitziet en hoe ik tegen de buitenwereld aankijk.Als ik naar mijn standpunten kijk vindt ik daar de aard van mijn denken. Hoe beinvloeden jouw standpunten je leven? Probeer daar eens naar te kijken. Een standpunt innemen betekent dat je een papegaai bent, dat je iemand immiteert. Dat is iets anders dan wanneer jezelf iets onderzoekt en begrijpt.Want als je iets begrepen hebt hoef je geen standpunt in te nemen.Dan zal het je een zorg zijn hoe een ander er over denkt. Het is gemakkelijk om bij jezelf het verschil te zien.Als je op een standpunt wordt aangevallen, kijk dan maar eens naar jezelf hoe je meteen in de verdediging gaat. Hoe de adrenaline door je bloed jaagt, je lichaam zich samentrekt, je stem gespannen raakt, enz.Wanneer je echter van uit jezelf iets weet ontbreekt de psychologische druk om jezelf te verdedigen.Een standpunt innemen betekent dat je niet meer onderzoekt.Je kijkt alleen nog maar naar datgene wat je wil zien en dat is geen kijken. Dan heb je de bril van een ander opgezet, maar door de bril van een ander kun je niets zien. Alleen wanneer je die bril afzet kun je echt begrijpen wie je bent en hoe je in elkaar zit.Dat kan een schokkende ervaring zijn omdat je oude wereld finaal in elkaar stort. Maar tegelijkertijd ook heel opwindend omdat een totaal nieuwe wereld voor je opengaat.
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 367


Leegte
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 16:00:27
Er moet altijd een doel zijn in mijn leven. Want als ik geen doel heb, denk ik dat ik me ga vervelen, lui wordt, of dat er iets mis met me is. Maar als ik op een dieper niveau kijk, heb ik vaak het gevoel dat mijn leven geen zin heeft als er geen doel is. Het leven heeft voor mij geen zin als het geen betekenis heeft. Wanneer datgene wat mijn leven zin geeft wegvalt, blijft er een groot donker gat, een leegte over.In de regel voel ik die leegte altijd op de achtergrond. maar als ik het lef heb om echt naar mezelf te kijken, dan wordt ik me bewust van de leegte.Maar doorgaans zorg ik er voor dat het voortdurend opgevuld wordt.Daarom probeer ik altijd iets om handen te hebben, want ik ben als de dood voor leegte en zinloosheid in mijn leven. Als er een gevoel van leegte bij me opkomt ben ik er als de kippen bij om het weer met een of andere bezigheid vol te maken.Niets te doen te hebben roept grote angst bij me op. Bovendien als ik een doel heb, maak ik mezelf wijs dat ik iemand zal zijn als mijn doel bereikt is. Maar ik heb al zoveel doelen nagestreefd, zo ontzettend mijn best gedaan en toch voel ik bij mezelf, deep down nog steeds een gevoel van niets, van niemand zijn. Daarom ben ik teleurgesteld in alles wat ik volbracht heb in mijn leven omdat het me niet gebracht heeft wat ik dacht.Als ik door de buitenkant heenkijk van wat ik denk te zijn, voel ik nog altijd een leegte.Hoewel het niet gemakkelijk is om oprecht naar mezelf te kijken, zie ik geen andere uitweg meer.Ik moet nu de leegte wel onder ogen zien. Groot is dan ook mijn verbazing dat ik in de leegte kan zijn en toch het gevoel kan hebben dat mijn leven echt zin heeft. Wil jij jezelf de kans geven om de werkelijke zin van je leven te ontdekken? Blijf dan niet hopen dat 'het'op een dag zal komen, maar kijk eens naar jouw situatie zonder al die leegtevullers. Als je helemaal in de leegte kunt gaan, als je er volkomen aan toe kunt geven, dan pas leer je de zin van je leven kennen. Dan kom je er achter wie je werkelijk bent. En als je gewoon bent wie je bent heeft je leven zin, omdat jezelf de zin van het leven bent.
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 323


Angst
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 15:58:54
Ik ben overal bang voor, bang voor verlies,voor straf, voor kritiek, voor afwijzing, voor eenzaamheid, voor verandering, voor pijn, voor de dood, enzovoort. Angst is iets wat continu in mij aanwezig is. Angst bepaalt als het ware al mijn doen en laten. Ik kan proberen het te negeren,te overwinnen of weg te drukken, maar ik blijf het voelen.Angst doet zich vaak voor in relaties met andere mensen. Want angst gaat altijd gepaard met aanzien, ik wil indruk maken, bewonderd worden, succesvol zijn. Alleen maar om aardig en geliefd gevonden te worden. Daarom ben ik voortdurend bang om af te gaan. Toch leer ik van angst veel over mezelf. Als ik iets van je wil, dan kan ik waarnemen wat dat willen in onze relatie doet. Als ik bijvoorbeeld wil dat jij mij aardig vindt dan kan ik dat horen aan het geluid van mijn stem, en voelen aan de bewegingen en spanningen in mijn lichaam. Angst vindt ik niet prettig daarom doe ik mijn uiterste best het te laten verdwijnen. Maar wat ik ook probeer het verdwijnt daarmee niet. Is het mogelijk zonder dit soort angsten te leven?. Om die vraag voor jezelf te kunnen beantwoorden moet je je angst gadeslaan, leren kennen en zien hoe ze werkt. Probeer dus angst nooit weg te moffelen of de kop in te drukken. Want wat je wegstopt verdwijnt in het duister. En hoe kun je iets wat je niet meer ziet aanpakken? Alleen als je angst helder in het oog blijft houden, kan het duidelijk zichtbaar worden wat er werkelijk aan de hand is en wat je moet doen of juist laten. Zelfonderzoek is niet mogelijk wanneer er angst is. Als ik bang ben dat zelfonderzoek mijn oude vertrouwde leventje finaal op zijn kop zal zetten, dan houdt mijn onderzoek op. Angst verdwijnt niet als ik er graag vanaf wil, of wanneer ik verstandelijk weet wat vrij zijn van angst betekent. Ik kan pas vrij zijn van angst als ik ze niet meer laat verdwijnen, maar er direct van moment tot moment mee leef
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 356


De dood
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 15:53:52
Ik ben bang voor de dood. Dus probeer ik de dood net als andere dingen waar ik bang voor ben buiten te sluiten.Uit angst schep ik een hemel en een hel of een volgend leven, of wat dan ook. Als mijn vertrouwde 'ík' maar blijft voortbestaan. Zelfs de hel is nog altijd beter dan helemaal niet meer te bestaan. Dagelijks dient de dood zich aan in de media, d.m.v. beelden en berichten van levensbedreigende ziekten, bloedige oorlogen en aanslagen. Naarmate ik ouder wordt sterven er ook steeds meer mensen in mijn omgeving. Dit alles zou mij toch eens aan het denken moeten zetten over mijn eigen doodgaan.. Maar integendeel, voor mij lijkt het allemaal abstract, ver van mijn bed en ver weg in de tijd. Ik heb zelfs het idee dat wanneer mijn tijd is gekomen, ik er in het geheel niet bij zal zijn als het gebeurt. Maar toch ben ik bang voor de dood. Hoe kan ik bang zijn voor de dood, als ik niet eens weet wat het is en het wellicht ook niet bewust zal meemaken. Waar ben ik dan precies bang voor? Zou het kunnen zijn dat ik in werkelijkheid bang ben om mezelf te verliezen? Als ik op een dieper nivo mijn angst voor de dood bekijk, dan zie ik dat ik bang ben dat mijn persoonlijkheid zal verdwijnen. Dat die 'ik', de persoon, dit unieke wezen dat mij onderscheidt van jou er niet meer zal zijn. Wie is die 'ik'? Heb je jezelf ooit afgevraagd wie je bent? Ben je die vertrouwde persoon die je altijd koestert? Ken je jezelf? 'Ik ken mezelf als geen ander', zul je zeggen: 'ik weet wie ik ben en wat ik kan'. Ik weet alles over mezelf, ik ben me altijd bewust geweest van mijn doen en laten. Maar wat weet je nog meer over jezelf als wat je in het verleden gedaan en niet gedaan hebt? Alles wat ik weet over mezelf stamt uit het verleden. Het zegt niets over wat ik ben, maar alleen maar over wat ik was. Mijn angst voor de dood blijkt alleen gebaseerd te zijn op het verleden, op iets ouds, op het bestaan van mijn persoonlijkheid, mijn 'ik'. Wat oud is en voorbij kan alleen nog in mijn gedachten leven. In feite is mijn angst voor de dood dus onnodig. Want er is helemaal geen 'ík' die dood kan gaan. Mijn 'ik' blijkt alleen een gedachte te zijn.
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 501


Het onderbewuste
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 15:52:48
Ik splits mijn geest op in een bewust deel en een onbewust deel. Het bewuste deel van mijn geest is dat deel waar ik toegang toe heb. Het onbewuste deel van mijn geest is dat deel waar ik geen toegang toe heb. Tot zover heel simpel, want als ik er wel toegang toe zou hebben, zou het niet onbewust zijn. Toch blijkt het niet zo eenvoudig te zijn als het lijkt. Wat is het nut eigenlijk hiervan? Waarom schep ik een onbewuste? Om iets te verstoppen? Maar waarom zou ik nu iets voor mezelf verstoppen? Omdat ik het niet wil zien? Hoe weet ik nu of ik het niet wil zien als ik het meteen wegstop? Wanneer ik iets niet wil zien zal ik toch op z'n minst moeten weten waar ik niet naar wil kijken. In de psychologie wordt gezegd dat ik via mijn onbewuste dingen verstop voor mezelf.Ik wil daarmee mijn schaduwkant niet laten zien. Ik accepteer alleen datgene van mezelf wat niet in strijd is met zoals ik graag zou willen zijn. Alles wat niet in dit straatje past, wat ik niet wil zijn, wordt mijn schaduwkant. Maar als ik niet naar mijn schaduwkant wil kijken weet ik toch dat ik een schaduwkant heb? In feite verstop ik me dus voor mezelf en maak ik mezelf wijs dat ik me helemaal niet verstop. Zo speel ik voortdurend een spelletje met mezelf. Dit spelletje roep ik in het leven om toch vooral te verbergen wie ik eigenlijk ben. Als bepaalde delen van jezelf niet waar mogen zijn, dan weiger je in wezen te zijn wie je bent. Want je bent alles, ook wat je liever niet wilt zijn. Wanneer je alleen de 'mooie' kant van jezelf wilt zien, ben je altijd in gevecht met jezelf omdat de 'lelijke' kant voortdurend om de hoek komt zetten. Als je vecht tegen iets weet je maar al te goed waar je tegen vecht. Het onbewuste komt toch steeds weer boven. Dus is het gewoon flauwe kul om je geest te scheiden in een bewust-en onbewust deel. De enige manier om daar vanaf te komen is om jezelf nauwkeurig te observeren wie je bent. Niet wie je ooit was, niet wie je wilt zijn, ook niet wat anderen zeggen hoe je moet zijn, maar gewoon wie je bent met alles er op en er aan.. Want dat is alles wat er is. Iets anders is er niet
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 294


Tijd
Maatschappij/Levenswijsheden | zelfonderzoek | 03 Juni 2008 | 15:51:02
Voor de meeste mensen bestaat tijd uit verleden, heden en toekomst. Het overgaan van het een naar het ander is echter moeilijk te bepalen. Hoe kan je b.v. zeggen wanneer het heden is begonnen of geeindigd? In spirituele kringen wordt vaak gezegd dat je niet in het verleden of de toekomst moet leven, maar in het heden. Dit idee komt vaak uit oosterse tradities. Men gebruikt daarbij allerlei oefeningen om in contact te komen met het huidige moment.Maar hoe kan ik de voortgang van tijd ervaren? Wanneer kan ik zeggen dat ik in het 'nu' aangekomen ben? Waar begint het heden? Is het uberhaupt wel ooit begonnen? Hoe ik ook zoek, ik kan nooit een begin of een einde vinden van het huidige moment. Dus vraag ik me af bestaat er wel een verleden of toekomst? Heb jij ooit wel eens direct het verleden of de toekomst ervaren? Als je op dit moment ruzie hebt met je partner is dat een huidige ervaring. Maar herinner je nu eens een ruzie van een poosje geleden. Denk je dat je nu de werkelijke gebeurtenis voor ogen ziet? Oh ja, probeer je partner dan eens een tik te geven. Je kijkt daarom helemaal niet naar het echte verleden. Het is alleen je geheugen die je de vroegere situatie doet herinneren. En die herinnering maakt nu deel uit van het heden. Ik kan het verleden alleen kennen als een deel van het heden. Net zoals de toekomst ook een huidige ervaring is. Verleden en toekomst blijken gewoon gedachten te zijn. Ik kan alleen denken wat er gebeurt is. En ik kan alleen denken aan wat ik wens dat er gebeurt of aan wat er zou kunnen gebeuren.. Onderzoek is bij jezelf of het mogelijk is om niet in het heden te leven.In feite is het heden alles wat er is. Want gedachten over het verleden en de toekomst komen alleen in het heden voor. Het gebeurt allemaal nu, op dit moment. Strikt genomen zou je kunnen zeggen dat tijd niet bestaat. Alleen gedachten scheppen tijd en door die gedachten verwijder ik mezelf van het huidige moment. De vraag blijft natuurlijk: waarom doe ik dat?
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 311


Home   weblog sinds: 2008-06-03

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.